Zgodnie ze starą tradycją w lesie niedaleko Vranova zagubił się morawski marszałek Wilhelm. W rozpaczy błagał Matkę Boską o pomoc – a ona ukazała mu się między dwoma dębami, uzdrowiła jego oczy i wskazała drogę wyjścia. Na pamiątkę cudu Vilém kazał wznieść drewniany kościółek w tym świętym miejscu.
Książę Maksymilian z Liechtensteinu zlecił wzniesienie w miejscu dawnego kościoła nowej, okazałej świątyni Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wraz z przyległym kompleksem klasztornym. Ta monumentalna budowla stała się charakterystycznym symbolem tego miejsca pielgrzymkowego.
Do Vranova przybywają Najmłodsi Bracia św. Franciszka z Pauly. Swoją obecnością, modlitwą i posługą wobec pielgrzymów nadali temu miejscu specyficzny charakter duchowy, który trwa do dziś.
Ksiądz Franciscus Talbert napisał i opublikował dzieło „Vranovium seu Aula Virginis, hoc est Miracula”, w którym opisał cuda i legendę o objawieniu Matki Boskiej we Vranowie. Dzięki tej pracy miejsce pielgrzymek zyskało sławę również poza granicami Moraw.
Trwa renowacja i dokończenie kwadratury klasztoru. Kompleks klasztorny nabiera kształtu, który do dziś charakteryzuje kompleks w Vranowie.
W wyniku reform Józefa II klasztor Braci Najmniejszych zostaje zlikwidowany. Kościół pozostaje miejscem pielgrzymek, ale życie zakonne zostaje gwałtownie przerwane.
Po długim czasie bracia paulanie powracają do Vranova koło Brna. Ich przybycie oznacza początek nowego etapu życia duchowego, a także pierwsze rozważania nad utworzeniem nowoczesnego centrum duchowego.
Rozpoczyna się budowa skrzydła południowego oraz części skrzydła wschodniego. Powstaje obiekt noclegowy dla 65 gości, jadalnia, kuchnia wraz z zapleczem, kotłownia, kaplica oraz sala wykładowa.
Nowy budynek został oddany do użytku i uroczyście poświęcony przez biskupa Wojciecha Cikrla. Przełożonym braci był wówczas o. Luigi Lia, a do współpracy zaproszono również Siostry Szkolne św. Franciszka z Asyżu.
Rozpoczyna się etap końcowy prac nad rozbudową klasztoru – dokończenie wschodniego i północnego skrzydła Centrum. Dzięki temu poprawia się funkcjonalna integracja całego obiektu.
Budynek zyskuje swoją pierwszą spójną fasadę, która nadaje Centrum dostojny wygląd i chroni jego konstrukcję.
Teraz przyszła kolej na pierwotne zachodnie skrzydło klasztoru. Dach i więźba przechodzą gruntowną renowację, aby zachować stabilność i wartość historyczną obiektu.
W skrzydle wschodnim trwają prace wykończeniowe nad dużą salą wykładową, która umożliwi organizację większych wydarzeń. Częścią obiektu są również nowe garaże w piwnicy.
Jesienią zakończono budowę trzech kondygnacji skrzydła wschodniego. Tym samym zakończył się kolejny ważny etap budowy, a możliwości zakwaterowania i oferty dla zwiedzających uległy rozszerzeniu.
Trwa gruntowna renowacja grobowca rodziny Liechtensteinów, ważnego miejsca pamięci rodowej i kulturowej.
Kościół zyskuje nowo wybudowane wieże, które przywracają mu pierwotny charakter i piękno architektury barokowej.
W bogato zdobionym wnętrzu świątyni trwają szeroko zakrojone prace konserwatorskie malowideł ściennych i fresków. Dzięki temu barokowe piękno, jakie znali pielgrzymi przed wiekami, znów ożywa.
Wybudowano nowe toalety i zaplecze, które zwiększają komfort odwiedzających i odpowiadają aktualnym potrzebom tego miejsca pielgrzymkowego.
Północne skrzydło klasztoru zostało odbudowane, co stanowiło zwieńczenie jednego z najważniejszych projektów budowlanych ostatnich dziesięcioleci.
Kariola, która jest jednym z ulubionych symboli Vranova, została odrestaurowana i znów rozbrzmiewa w okolicy kościoła swoim niepowtarzalnym dźwiękiem.